จบการเงินเกียรตินิยม 3.98 แต่เสีย 2.5 ล้านในไม้เดียว: 7 ปีที่ผมติดอยู่ในนรกของการอยากเป็น "เทรดเดอร์อาชีพ"
ผมจบการเงินจากมหาวิทยาลัยชั้นนำด้วยเกรด 3.98
ทฤษฎีในตำรา ผมตอบได้หมดผมฝันว่าจะใช้ความรู้ที่มีมาลงทุน เป็นนายตัวเอง และไม่ต้องทำงานประจำ
แต่โลกความเป็นจริงในสนามเทรด ไม่เคยสนใจใบปริญญาวันที่ผมเสีย 2.5 ล้านในไม้เดียว ผมตาสว่างและยอมรับความจริงกับตัวเองว่า: "ผมแค่ทำข้อสอบเก่ง... แต่ผมเทรดหุ้นไม่เป็น"
ขาดทุนซ้ำๆ นาน 7 ปี บนเส้นทางที่มองไม่เห็นปลายทาง
หลังจากวันนั้น ผมตั้งใจศึกษา เฝ้ากราฟไม่หลับไม่นอน- คอร์สไหนดี ค่าเรียนเป็นแสน ผมจ่าย
- เทคนิคไหนคนว่าทำกำไร ผมฝึกทั้งวันทั้งคืน
- กูรูสอนให้ผมทำอะไร ผมทำตามทุกอย่างผลลัพธ์คือ: ผมขาดทุนเหมือนเดิมแรงกดดันเริ่มสูงขึ้น
เพื่อนรุ่นเดียวกันเริ่มเติบโตในสายงาน มีเงินเก็บ เริ่มซื้อบ้าน ออกรถใหม่
ส่วนผมยังนั่งจมอยู่หน้าจอกราฟเดิมๆ เงินทุนร่อยหรอ และมองไม่เห็นทางออกผมเคยนอนร้องไห้คนเดียวทั้งคืน ถามตัวเองซ้ำๆ ว่า:
"หรือกูเลือกทางผิด?"
"หรือจริงๆ... กูเป็นเทรดเดอร์อาชีพอย่างฝันไม่ได้?"
จุดเปลี่ยนไม่ได้เริ่มจากเทคนิค แต่จาก "กำลังใจของคนรอบข้าง"
ในช่วงที่มืดมนที่สุด แม่ให้กำลังใจผมเสมอ:
"อย่าคิดมาก บาส เครียดมากก็พักก่อน เดี๋ยวค่อยกลับมาทำต่อ"คำพูดนั้นไม่ได้ทำให้ผมเทรดชนะตลาด
แต่มันคือรากฐานของความเชื่อที่ว่า "มันต้องมีซักวันที่เป็นของเรา"
ผมค้นคว้าต่อด้วยตัวเอง และสร้าง "ระบบเทรดที่ผมเข้าใจและอยู่บนตรรกะ"วันนี้ผมพูดได้ว่า ผมเป็นเทรดเดอร์อาชีพที่ยืนได้ด้วยตัวเองแล้ว และสามารถสอนเพื่อนๆ ที่อยู่ระหว่างเส้นทางนี้ ให้ไม่ต้องเสียเวลาและเจ็บหนักเหมือนผมสิ่งที่ผมได้เรียนรู้ไม่ใช่แค่การเทรดหุ้น แต่คือความจริงของตลาด:
ตลาดไม่เคยสนว่า คุณจบเกรดอะไร หรือเสียเงินไปกี่ล้าน
ตลาดสนแค่ วันที่คุณล้ม ใจคุณยังสู้และลุกขึ้นมาเดินต่อหรือเปล่าสำหรับเพื่อนๆที่อยู่ระหว่างทาง ตอนนี้...ผมเป็นกำลังใจให้
ที่สำคัญ คือ อย่าหยุดเดิน
เพราะเมื่อไหร่ที่เราหยุดเดิน...นั่นคือวันที่เรา "แพ้" จริงๆ